pozycjonowanie Większy od
bociana; dtugość
ciała ok. 115 cm, wysokość
do 120 cm,
rozpiętość skrzydet
do 240 cm. Tułów,
skrzydła i stopy
w szarej tonacji,
ogon ciemniejszy. Młode szarobrązowe z jaśniejszym
spodem. Głowa i szyja ptaków dorosłych
czarne z białymi, bocznymi smugami,
biegnącymi od oka wzdłuż boków szyi. Pióropusz
zwieszający się nad ogonem jest utworzony
z wydłużonych piór barkówek. Czerwona
łysina na przodzie głowy u dorosłych ptaków
nie jest zbyt widoczna, a nie mają jej
wcale ptaki z podgatunku południowo-wschodniego.
Mocny, spiczasty dziób jest znacznie
krótszy niż u bociana. W locie tworzą klucz;
głos - głośne trąbiące „krii\", zwany klangorem;
można go usłyszeć także nocą, gdy żurawie
lecą jesienią nad miastami.
Środowisko: Żuraw jest ptakiem lęgowym
w północnej, miejscami także w środkowej,
w południowej i w południowo-wschodniej Europie
oraz w Turcji. W Niemczech większość
miejsc lęgowych znajduje się na wschód od
Laby. W Polsce najwięcej żurawi gnieździ się
w północno-zachodniej części kraju (Bydgoskie,
Wielkopolska i Koszalińskie) oraz na Mazurach.
Lęgnie się u nas 800-900 par tych
ptaków.