Ptactwo polskie
Gry dla dziewczyn
Kontakt
Szkoła policealnaCiekawy fragment
wybielanie zębów warszawa Chruściele (żurawiowe) zostały na podstawie wielu cech zarówno dotyczących zachowania, jak i budowy ciała włączone jako odrębna rodzina do rzędu żurawiowych. Oferty Pracy OlsztynMapa Strony
Zielonka
chirurgia plastyczna Poznań Dtugość ciata 19 cm; mniejsza od
szpaka. U samca boki szyi i piersi gołębioniebieskie,
u samicy spód ciata jasny, brązowoszary.
U młodych ptaków do jesiennego pierzenia
na spodzie ciata widoczne wyblakte
poprzeczne prążki. Dziób mtodych ptaków zielonkawoszary,
ptaków dorosłych zielonkawy
z czerwoną nasadą. Oko otacza cienka, pąsowa
obrączka, dzięki której łatwo zielonkę odróżnić
od karliczki, mniejszej zaledwie o 1 cm.
Zielonka w czasie chodzenia i pływania kiwa
głową; dobrze się wspina, a w razie potrzeby
potrafi też nurkować. Wystraszona, biegnie
pochylona do najbliższej gęstwiny - przypomina
wtedy przemykającą mysz. Przez otwartą
przestrzeń częściowo biegnie z trzepotaniem
skrzydeł, częściowo nisko przefruwa. Gdy
świeci księżyc, jest aktywna także nocą i chętnie
się odzywa. Pieśń tokowa składa się z kwiczących
tonów, śpiewanych na początku z pewnym
ociąganiem się, potem coraz szybciej.
W pobliżu gniazda ptaki porozumiewają się
głosem „tjiik\".
Środowisko: W pasie stepów azjatyckich szeroko
rozprzestrzeniona, miejscami bardzo
częsta, także we wschodniej Europie; najpopularniejsza
z 3 spokrewnionych gatunków
(zielonka, kropiatka i karliczka) zwanych dawniej
kureczkami; w kierunku na zachód coraz
rzadsza. W Polsce występuje tylko na niżu, i to
bardzo nielicznie. Najwięcej lęgowych par obserwowano
w dolinie Narwi. Zielonka zamieszkuje
gęste trzcinowiska i zarośla pałki wodnej
nad stojącą wodą, zwykle w pobliżu oczek
wodnych z pływającymi na wodzie liśćmi,
w starorzeczach, rozlewiskach i stawach.