
Ma postać
pełnego gracji, miniaturowego
bociana
- po hiszpańsku
nazywa się „cigenuela\",
czyli „bocianek\".
Długość ciała
ok. 36 cm, tułów ledwie
wielkości gołębia. Szczudłaki trudno pomylić
z innymi ptakami i nawet w terenie
można rozpoznać ich wiek i płeć. Dorosły
samiec w szacie godowej z lśniącymi, czarnymi
skrzydłami: kark i boki głowy czarne.
Wraz z wiekiem czarne partie głowy stają się
mniejsze, a upierzenie piersi może mieć różowoczerwony
odcień. U samicy w szacie godowej
wierzch ciała czarnobrązowy, bez połysku,
głowa i kark białe. Młode ptaki pierwszej
jesieni mają ciemnobrązowy grzbiet, z obrażeniami
koloru gliny. Długie, żółtoczerwone
nogi u młodych ptaków z czasem nabierają
barwy ceglastoczerwonej, jak u dorosłych.
Środowisko: Szczudłaki gnieżdżą się na tropikalnych
i subtropikalnych obszarach Starego
i Nowego Świata. We wschodniej Azji występuje
jedynie podgatunek o jednolicie czarnym
upierzeniu. Ptak ten wybiera płytkie wody (zarówno
słodkie, słone, jak i gorzkie) z otwartymi
brzegami, mulistym dnem i rozproszonymi
kępami trzciny i sitowia: unika zwykle wybrzeży
morskich. W basenie Morza Śródziemnego
jest typowym ptakiem lagun. Rozszerzenie
upraw ryżowych stworzyło mu na zalanych
wodą polach nowe środowiska. W Egipcie tak
dalece przestał się bać ludzi, że żyje na błotnistych,
wiejskich bajorkach, które służą bydłu
do codziennej kąpieli.