Pozycjonowanie stron www Znacznie
mniejsza od sieweczki
obrożnej - długość
ciała 15 cm. Bez
białego paska na
skrzydłach, dziób
czarny, żółta obrączka
wokół oczu, stopy
żółtawoszare. W szacie zimowej i młodocianej
niepozorna, podobna do innych sieweczek.
Na przedniej stronie skrzydeł brak białego
paska, który uwidacznia się w locie u podobnych
do niej sieweczek morskiej i obrożnej.
Aktywna o zmierzchu i nocą. Biegnie tak szybko
drobnymi kroczkami, że wygląda jak tocząca
się piłeczka. Od czasu do czasu zatrzymuje
się nagle i kiwa całym ciałem. W południe
wypoczywa stojąc na jednej nodze i podskakuje
na niej, jeżeli chce się tylko trochę poruszać
lub przesunąć z miejsca na miejsce. Przy
wzlocie słychać jej melodyjny głos. Szybki,
lekki lot jakby bez wysiłku, przypomina trochę
lot dymówki. Pływa tylko w razie konieczności
Środowisko: Jedyna sieweczka, która gnieździ
się nad rzekami w Europie Środkowej, ale nie
występuje na wybrzeżach morskich. Jej ulubionym
środowiskiem są żwirowe i kamieniste
wysepki na nieuregulowanych rzekach. Na
skutek ich regulacji liczba tych żwirowych wysepek
drastycznie się obniżyła, a na pozostałych
tłoczą się kąpiący, nieświadomi, że odstraszają
ostatnie sieweczki. W ten sposób
ptaki te wyginęłyby zapewne całkowicie, gdyby
nie znalazły sobie, choćby tymczasowo,
nowego środowiska w nieczynnych żwirowniach.
W Polsce niezbyt liczna; najczęściej
lęgnie się w dolinach większych rzek: Wisły,
Bugu, Narwi, Warty.
podzespoły elektroniczne