internetowa apteka Większy od
łyski; długość ciała
ok. 48 cm. Masywny
dziób z charakterystyczną
blaszką czołową
i nieproporcjonalnie
duże stopy są
u ptaków dorosłych
jasnoczerwone, u młodych żółtawe. Upierzenie
w szacie dorosłej, szczególnie wierzch
ciała, z purpurowo niebieskim połyskiem,
spód nieco ciemniejszy. W szacie młodocianej,
(ciemnej, niebieskawoszarej) szyja,
pierś i brzuch są jaśniejsze. Pisklęta pokryte
czarnym puchem. Modrzyk wydaje szereg donośnych,
trąbiących dźwięków, które rozlegają
się o zmierzchu i w godzinach wieczornych
z miejsc jego pobytu. O tej też porze jest
najbardziej aktywny.
Środowisko: Występuje w tropikalnych krainach
Starego Świata; prawie wszędzie w dogodnych
dla siebie warunkach jest liczny. Europa stanowi
północną granicę jego areału; najbardziej
na północ wysuniętym punktem jest delta Wołgi.
Wiele modrzyków, które jako ptaki osiadłe
nie opuszczają w zasadzie swoich terenów lęgowych,
nie przeżywa tam zbyt surowych dla
nich zim, co uniemożliwia rozprzestrzenienie
się tych ptaków dalej na północ.
Modrzyk zamieszkuje nieprzeniknione trzcinowiska
wokół słodkich, słonawych i gorzkich
jezior. Żyje nad głęboką wodą, gdzie porusza
się wspinając po trzcinach, lub w płytkiej wodzie,
w której może brodzić. W przeciwieństwie
do żyjącej u nas kokoszki modrzyk nie
pływa. Czasami odwiedza zalane wodą pola
ryżowe i pokazuje się w szuwarach przy oczkach
wodnych. Potrafi prawie pionowo wzlecieć
w górę. Lot z wiszącymi nogami kończy
już po krótkim odcinku. Zwykle płochliwy, może
się przyzwyczaić do obecności ludzi i staje
się ufny, podobnie jak to się dzieje z kokoszkami.