
Większy od
myszołowa; długość
ciała ok. 55 cm,
rozpiętość skrzydeł
do 165 cm. Spód ciała
biały, wierzch głowy
jasny, pasek oczny
czarny. Długie i wąskie
skrzydła w locie znacznie zaokrąglone.
Samica jest większa od samca, z mocniej
plamkowaną piersią. Palce rybołowa mają
pod spodem kolce, a szpony są wyjątkowo
długie, silnie zakrzywione i spiczaste - przystosowane
do chwytania śliskich zobyczy. Lot
raczej wolny, wiosłujący i szybujący. W czasie
polowania w locie nad wodą często zawisa
w powietrzu trzepocząc skrzydłami, prostuje
przy tym nogi w dół. Głos: jasny, dźwięczny
gwizd.
Środowisko: Występuje w prawie całej Ameryce
Północnej, w Eurazji od wschodniej Europy
aż do krańców Syberii, w Oceanii i Australii.
Nie ma go w zachodniej Europie: należy za to
winić ludzi bezlitośnie polujących na tego ptaka.
W północnej Europie stan liczebny rybołowa
oceniany jest na 2000 par lęgowych, lecz
maleje, gdyż w wielu jeziorach w Szwecji nie
ma ryb z powodu zanieczyszczenia środowiska.
W Europie Środkowej rybołów był dawniej
częstym ptakiem; do początku obecnego stulecia
został w dużej mierze wytrzebiony. W ostatnim
okresie pojawił się ponownie w Anglii.
Pierwsze próby lęgu zostały zniweczone przez
zbieraczy jaj, ale po wprowadzeniu stałej
ochrony gniazd osiągnięto sukces. Dzisiaj
gnieździ się tam prawdopodobnie 20 par.
W Polsce rybołów jest skrajnie nielicznym ptakiem
lęgowym: gniazduje (30-40 par) głównie
na Pojezierzu Mazurskim i na Ziemi Lubuskiej.
Pod ochroną znajdują się zarówno ptaki,
ich gniazda, jaki i miejsca stałego ich przebywania.